Dune"



While at a research station in Oregon, where he was a journalist, Herbert came up with the idea of ​​writing a novel about a planet of extreme lack of water, endless deserts and bare rocks, which residents must struggle with every day to survive - they must retain even a trace amount of water and moisture. Besides, for some time he has expressed a desire to write "a long novel about majestic convulsions that shake human societies from time to time." This is how the idea of ​​writing one of the greatest works in the history of literature was born.

The name of the book comes from the colloquial name of the planet Arrakis - the source of the most valuable substance in the universe, the spice melange, which allows you to curve space and see the future. Arrakis is inhabited by the Fremen community, a people who guard their secrets, keeping no one (almost anyone) close enough to get to know them. For years, Arrakis was awarded as a fief to the High Houses of Landsraad. As the novel begins, Dune is to be handed over to the Atreides family by order of Padishah Emperor. Giving a fief to Atreides will make the Fremen find their Messiah, the situation in the entire known universe will change beyond recognition, and the effects will still have a hiccup after tens of thousands of years.

Dune is a multilayered novel, written on a grand scale, in which each event entails a series of others, perfectly suited to the plot. Herbert included not only action, but also created the whole world with everyday life, religion, language and customs. While working on "Dune" he studied religion, history, philosophy, economics, languages ​​and psychology. He even took some details from his own family life, for example the idea of ​​the Bene Gesserit order arose from the observation of his ten aunts. In addition, the ecological theme is very important in Dune. The vision of a desert planet was associated with the vision of an Earth destroyed by human society. Certainly, this thread made the ecologists interested in Duna, and with them the rest of the society. The image of a desert planet with almost no water at all inspired the creation of two films and several computer games. As the "New English Library" wrote:

“Dune is the best and most honored novel of this century. Written with epic flourish, it is a work that will inspire readers' imaginations for the rest of their lives. "

It has certainly inspired many people already, and it is just as certain that it will inspire many more who will come after us.

For me, "Dune" is a novel that made me love science fiction, and the characters have repeatedly inspired my own ideas. It's a great book, one of a kind, an epic work and a beautiful story rolled into one.

Wersja polska

Przebywając na stacji badawczej w Oregonie, gdzie przebywał jako dziennikarz, Herbert wpadł na pomysł napisania powieści o planecie skrajnie pozbawionej wody, pokrytej niekończącymi się pustyniami i nagimi skałami, z którą mieszkańcy muszą się każdego dnia zmagać, żeby przeżyć – muszą zachowywać nawet śladowe ilości wody i wilgoci. Poza tym już od pewnego czasu wyrażał chęć napisania “długiej powieści o majestatycznych konwulsjach wstrząsających co jakiś czas społeczeństwami ludzkimi”. Tak zrodził się pomysł napisania jednego z największych dzieł w historii literatury.

Nazwa książki wzięła się od potocznej nazwy planety Arrakis – źródła najcenniejszej substancji we wszechświecie, jaką jest przyprawa melanż, która umożliwia zakrzywianie przestrzeni i widzenie przyszłości. Arrakis jest zamieszkana przez społeczność Fremenów, lud, który strzeże swoich tajemnic, nie pozwalając się nikomu (prawie nikomu) zbliżyć na tyle, by mógł ich bliżej poznać. Arrakis była przez lata przyznawana jako lenno Rodom Wysokim zasiadającym w Lansraadzie. W chwili, gdy rozpoczyna się akcja powieści, Diuna ma być oddana z rozkazu Padyszacha Imperatora rodowi Atrydów. Oddanie lenna Atrydom sprawi, że Fremeni odnajdą swojego Mesjasza, sytuacja w całym Znanym Wszechświecie zmieni się nie do poznania, a skutki będą jeszcze odbijać się czkawką po dziesiątkach tysięcy lat.

“Diuna” jest to powieść wielowątkowa, napisana z rozmachem, w której każde zdarzenie pociąga za sobą szereg innych, doskonale pasujących do fabuły. Herbert zawarł w niej nie tylko akcję, ale stworzył cały świat wraz z życiem codziennym, religią, językiem i obyczajami. Pracując nad “Diuną” studiował religie, historię, filozofię, ekonomię, języki i psychologię. Niektóre szczegóły zaczerpnął nawet z własnego życia rodzinnego, np. pomysł zakonu Bene Gesserit zrodził się podobno z obserwacji jego dziesięciu ciotek. Poza tym w Diunie bardzo ważny jest watek ekologiczny. Wizja pustynnej planety kojarzyła się z wizją Ziemi zniszczonej przez społeczeństwo ludzkie. Na pewno ten wątek sprawił, że Diuną zainteresowali się ekolodzy, a wraz z nimi reszta społeczeństwa. Obraz pustynnej planety na której prawie wcale nie ma wody zainspirował powstanie dwóch filmów i kilku gier komputerowych. Jak pisało “New English Library”:

“Diuna jest najlepszą i najbardziej uhonorowaną powieścią tego stulecia. Napisana z epickim rozmachem jest dziełem, które będzie inspirowało wyobraźnię czytelników przez resztę ich życia.”

Z pewnością zainspirowała już wielu ludzi i z taką samą pewnością można powiedzieć, że zainspiruje jeszcze wielu, którzy nastaną po nas.

Dla mnie “Diuna” to powieść, która sprawiła, że pokochałam science fiction, a postaci wielokrotnie inspirowały moje własne pomysły, idee i twórczość. To książka wielka, jedyna w swoim rodzaju, epickie dzieło i piękna opowieść w jednym.